W piątym odcinku cyklu naszym gościem jest Piotr Grzesik, pisarz i tłumacz, autor nowego przekładu klasyczne powieści Emily Brontë „Wichrowe wzgórza”.

Christopher Morris zrywa z fotografią wojenną, by po kilku latach wydać książkę o ciemnym obliczu władzy, które do wojen prowadzi.

„Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu” i „Wkrótce w czeluść naszego poimprezowego rozstroju wjechał lunapark – ogromny talerz kolorowych owoców. Porównaj motyw podróży w twórczości Adama Mickiewicza i Poli Dwurnik”. Czy tak może brzmieć temat maturalny z 2024 roku?

Świeżo upieczony noblista Patrick Modiano twierdzi, że od pół wieku pisze wciąż tę samą powieść. Wydana właśnie po raz pierwszy po polsku „Perełka” to wrażenie potwierdza, bo odnajdujemy w niej cechy charakterystyczne dla stylu francuskiego pisarza: dystans, precyzję, lakoniczność i atmosferę egzystencjalnego tąpnięcia. Przede wszystkim jednak jest to kolejna próba odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób przeszłość nas definiuje i jak sami ją stwarzamy.

Stwierdzono zgon, ale ocknął się w karetce. To wtedy Ktoś go polizał. To wtedy trzeba na chwilę odłożyć tę książkę. Konrad Wojtyła opowiada o Marku Dyjaku i „Polizanym przez Boga”.