„Tam, gdzie kończy się kraj” umocniło pozycję Grosmana jako jednego z najważniejszych izraelskich prozaików. Ta przejmująca opowieść o rodzicielskiej miłości, wojnie i samotności przyniosła autorowi między innymi nominację do prestiżowej nagrody National Book Critics Circle Award.

W kolejnym komiksie Tony Sandoval utrzymuje ten sam, znany jego czytelnikom kurs. Azymut na tajemnicę z pogranicza jawy i snu oraz niepokój wrażliwych, nastoletnich outsiderów.

To jedna z takich książek, które po prostu są, nie ma w niej żadnych pouczeń, nie służy żadnym domowym interwencjom, nie pomaga rozwiązywać kłopotów rozwojowych, ani nie oswaja lęków.

Wiemy, kim byli obydwoje. Ona – jedną z największych artystek XX wieku. On – krytykiem sztuki i wieloletnim dyrektorem Muzeum Sztuki w Łodzi. Listy ukazują okres, gdy dopiero stykają się ze sztuką współczesną. Tuż po wojnie w latach czterdziestych trafiają do Paryża, gdzie klepiąc biedę, żywią się w stołówkach finansowanych przez polską ambasadę. Wtedy zaczyna się ich wieloletni związek i jeszcze dłuższa – bo trwająca pomimo formalnego rozwodu – korespondencja, którą przerwie dopiero śmierć Szapocznikow w 1973 roku.

Pochodzący z Nowej Fundlandii poeta i prozaik Micheal Crummey napisał znakomitą książkę o tej okrutnej, magicznej krainie morza i lodu.