Jaka jest najwspanialsza książka o czytaniu? Oczywiście pierwsza wielka powieść nowożytna, czyli „Don Kichote” Miguela de Cervantes.

Oto książka z gatunku katastroficznego, ale jakże inna.

Mój telewidzu, zatrzymaj się na chwile, oto lekarstwo*. Piękno zaklęte w siedemnastu sylabach – czego chcieć więcej**?

Napisałem kiedyś krótkie opowiadanie o wyścigu na monocyklach. Narrator ze swym stryjem gnali do mety po dwóch prostych równoległych. Impreza kończyła się ciężkim poturbowaniem obydwu zawodników, ponieważ zapomnieli, że proste równoległe przecinają się w nieskończoności. Doszło więc do zderzenia rozpędzonych pojazdów.

W kilku miastach wczesnochrześcijańskiego świata trwają zażarte spory. Argumentami są nie tylko sylogizmy i dokumenty, ale także: pobicia, areszty, skrytobójstwa, spiski, podpalenia, wreszcie zadymy i masakry z udziałem rozjuszonych tłumów.