Świdziński w swoim komiksie zmyśla historię zmagań o władzę nad uniwersum w konwencji luzackiego sci-fi, którego akcja dzieje się teraz, nie za sto czy tysiąc lat. Na dodatek użyte do jej opowiedzenia gagi przypominają "dziwne" memy z zakamarków internetu. Znakomita zabawa!

Pomimo szczytnego celu, książka Kamila Sipowicza – poety, celebryty i psychodelicznego aktywisty - wyświadcza polskim miłośnikom enteogenów raczej niedźwiedzią przysługę.

Komiks Tony'ego Sandovala to fresk obyczajowy na temat dorastania w mniejszym mieście, w którym z poetycką przenikliwością odmalowany został smutek okresu dojrzewania. Wszystko to zaś jakby okraszone charakterystycznymi dla doom metalu spowolnioną perkusją i nisko strojonym, brzęczącym basem.

Drugi tom z cyklu graficznych reportaży Igorta, w którym znów zajął się on poradzieckim Wschodem, wcale nie przekonuje bardziej niż poprzednia część.

Facebookowy fanpage „Kupiłbym tę książkę gdyby nie okładka” ma już niemal pięć tysięcy fanów. Okładkowa nieporadność w internecie jest od zawsze w cenie (zestawienia szpetnych okładek albumów muzycznych od dawna cieszą się dużą popularnością). Nic w tym dziwnego – niewiele jest śmieszniejszych rzeczy niż absurdalnie brzydkie zwieńczenie graficzne owocu czyjejś ciężkiej pracy, niejednokrotnie zresztą pracy geniusza. Zdarzają się jednak sytuacje odwrotne: okładka książki potrafi stać się funkcjonującym na własnych prawach dziełem sztuki. Mieliśmy w Polsce – bo na rodzimym rynku się tutaj skupimy – nie byle jakich sztukmistrzów w tej dziedzinie, a „Polska szkoła okładek” nie ustępuje wcale słynnej polskiej szkole plakatu. Zapraszam do oglądania.