Wojciech Engelking wkracza na literackie salony pewnym krokiem i z przytupem. Zabawna, inteligentna i makabryczna powieść „(niepotrzebne skreślić)” w karykaturalny sposób obnaża dzisiejszą rzeczywistość, w której bez pieniędzy jesteś nikim.

Roland Topor cieszy się opinią spadkobiercy idei surrealistycznych. Był w końcu przyjacielem André Bretona. „Chimeryczny lokator“, rozsławiony adaptację filmową Romana Polańskiego, to jego najbardziej znane dzieło.

Rzadko ostatnio spotyka się młodego autora, który debiutuje opowiadaniami. W społecznym przekonaniu opowiadanie to rodzaj niższej formy, gorszej niż powieść. Miłkowski idzie na przekór tym twierdzeniom i udowadnia, że opowiadanie jest trudniejsze, bo wymaga bardziej wykrystalizowanej idei, nie pozwala na myślowe płycizny, srodze karze za nieudolność stylu. 

Esej Konstantego Jeleńskiego, jednego z najżywszych polskich umysłów dwudziestego wieku, któremu ponadkrajową sławę zawdzięcza choćby Witold Gombrowicz, wzbudził swego czasu zainteresowanie między innymi Michela Foucaulta i Claude'a Levi-Straussa. Nic dziwnego – spotkanie otwartego intelektu polskiego myśliciela z niepokojącymi wizjami Hansa Bellmera dziś też potrafi skierować świadomość czytelnika na niespodziewane tory.

„Żyjąc we współczesnej Polsce, trudno oprzeć się wrażeniu, że coś jest z tym krajem nie tak” – pisze Jan Sowa, jeden z autorów tekstów zawartych w tomie o dziwnie brzmiącym tytule Hawaikum.