"Lucynka, Macoszka i ja" czeskiego pisarza Martina Reinera to niezwykle kameralna opowieść o tym, jak przypadkowe i niezrozumiałe dla nas decyzje zmuszają do opuszczenia bezpiecznej samotni i nawiązania głębokich relacji, które jednak po pewnym czasie trzeba zerwać, by skonfrontować się z najtrudniejszym: z samym sobą.

W powojennej Polsce sztuka filmowa nie miała łatwo. Dotyczyło to szczególnie komedii. Bo mimo że socjalizm to czasy Słońca Narodów i ogólnego optymizmu – optymizm też musiał być „po linii”. O tym, w jaki sposób ludziom udawało się śmiać (a dzięki paru filmom udaje się do dziś), możemy przeczytać w wywiadzie-rzece z Tadeuszem Chmielewskim.

Codziennie rano otwieramy oczy. Zamykamy je, dopiero gdy nadchodzi sen. Ale czy kiedyś przyszło nam do głowy z jak wspaniałego daru nieświadomie korzystamy w każdej chwili dnia? „Oczy” Iwony Chmielewskiej to pochwała chyba najważniejszego z naszych zmysłów. 

Prawdopodobnie najpopularniejsza książka od lat wprowadzająca młodych miłośników i adeptów w świat sztuki doczekała się kolejnego polskiego wydania. Rzeczywiście – lepsze i bardziej przystępne wprowadzenie w historię sztuki trudno sobie wyobrazić.

Rysunkowa biografia Kiki - niegdysiejszej królowej Montparnasse'u, zupełnie jak niedawny film Allena, przenosi czytelnika do Paryża okresu międzywojennego. I pomimo że wzbudza sympatię, to - zupełnie jak w przypadku filmu Amerykanina - nie sposób jej potraktować całkowicie poważnie.