Wiele wydarzeń z historii Europy nie zostało jeszcze do końca omówionych, wiele czeka na chwilę, w której stanie się tematem oficjalnych rozmów i dzieł sztuki. Takim przemilczanym epizodem wydaje się hiszpańska wojna domowa. Sam konflikt nie jest już tematem tabu, historycy często uważają go nawet za preludium II wojny światowej, ale przemilczane wydają się zbrodnie z nim związane. Przemilczane zostały też powojenne represje.

Podeszli wiekiem hippisi ze zdziwieniem stwierdzają, że ich dzieci, wychowywane w komunie i duchu wolnej miłości nade wszystko pragną wieść zwykłe, drobnomieszczańskie życie i zarabiać duże pieniądze.

Prasa drukarska była jednym z najważniejszych wynalazków w historii ludzkości. W XV wieku wywołała rewolucję kulturalną. Słowo pisane to jednakże broń potężna, to tajemnica, za którą można zabić i samemu zginąć – przekonują się o tym bohaterowie powieści Federico Andahaziego „Księga zakazanych rozkoszy”.

Oczywiście nie wszystko zależy od przyimka, ale są sprawy, na który ma on znaczący wpływ. I panowie Bralczyk, Markowski oraz Miodek opowiadają o tym niezwykle ciekawie. Nie można oczywiście zapominać o – moderatorze (?) tej dyskusji – Jerzym Sosnowskim, który nie tylko przysłuchiwał się rozważaniom językoznawców, ale brał w nich czynny udział.

Stworzenie tej książki zajęło autorowi podobno 25 lat. Ale czy można wierzyć człowiekowi, który zawodowo para się opowiadaniem cudzych, najczęściej nieprawdziwych historii?