„Rant” nie zaskoczy fanów prozy Chucka Palahniuka. Bo cóż może być zaskakującego w połączeniu antyutopii z biografią w formie wywiadów, okraszonym diagnozą współczesnej cywilizacji, dawką futurologii i pomysłami rodem z gier komputerowych? Dodajmy do tego sceny seksu zdecydowanie ciekawsze od tych z „Pięćdziesięciu twarzy Greya”. Typowa dla amerykańskiego postmodernisty mieszanka wybuchowa.

Polska satyrycznymi rysownikami stoi. Andrzejowie Mleczko, Czeczot i Krauze pracowali albo wciąż pracują nad zasadnością tej opinii. Dla mnie jednak gwiazdą pierwszej wielkości zawsze był Marek Raczkowski związany z „Przekrojem“.

Samotnik i nadwrażliwiec, podejrzewany w dzieciństwie o upośledzenie umysłowe. Stanley Kubrick inspirował się najczęściej słabymi filmami. Nigdy nie studiował reżyserii, a mimo to krytycy ogłosili go największym amerykańskim filmowcem swoich czasów. Czego jeszcze można dowiedzieć się o „otwieraczu umysłów” z książki Gene’a Phillipsa?

Zacznijmy od sposobu czytania tej książki. Trzeba zamyśleć się i odszukać w pamięci miejsca i ludzi z przeszłości. Przeróżnej. I takiej, która przeobraziła się w cienie z czasów „Złego” Tyrmanda, i takiej, w której wciąż prześwituje realność czasów millenium. Możecie pomyśleć, czy w waszej okolicy stoi jeszcze stary dom,...

„Rosji umysłem nie pojmiesz” – pisał w XIX wieku rosyjski poeta Fiodor Tiutczew. Niemal rówieśny mu Nikołaj Gogol postulował raczej sięgnięcie po śmiech, gdyż tylko przy jego pomocy można rozbroić tamtejszą rzeczywistość. Wacław Radziwinowicz w książce „Gogol w czasach Google’a” łączy te dwie strategie autorskie – próbuje objąć Rosję chłodnym umysłem, a jednocześnie pozostaje wyczulony na jej groteskowe i absurdalne aspekty.