Główna bohaterka książki Charlotte Roche „Modlitwy Waginy” z charakterystyczną dla siebie brawurą w pewnym momencie swego powieściowego monologu błyska prawdziwym odkryciem, że dobrą kawę jest zrobić trudniej niż dobrego loda. Otóż mam dla niej, a właściwie dla Charlotte Roche informację: trudniej niż zrobić loda i kawę jest napisać porządną powieść.

Mam wrażenie, że „statystycznemu Polakowi” Grecja kojarzy się dzisiaj z kryzysem w Unii Europejskiej, urlopem nad morzem i starożytnymi Grekami, zwłaszcza tymi w wydaniu hollywoodzkich superprodukcji.

Sięgnęłam po „Najdroższą” z zamiarem przejrzenia kilku pierwszych stron. I … oderwałam się dopiero w połowie książki.

Trudno o lepszą lekturę na deszczowe wakacje niż romans. Zwłaszcza taki, którego akcja rozgrywa się w gorącej i egzotycznej Gwatemali. Zamiast rozrywkowego wieczoru z popcornem i sezonem ulubionego serialu, postanowiłam przeczytać książkę z półki „dla przyjemności”. Trafiło na „Severinę” Rodriga Reya Rosy – pierwszą przełożoną na język polski powieść gwatemalskiego autora.

Obcy to jednak mają pecha. Czego by nie robili, zawsze znajdzie się ktoś, kto pokrzyżuje im plany. Ileż wspaniałych inwazji zostało powstrzymanych, bo na Ziemi znalazł się Bohater czy Wybraniec, który w ostatniej chwili ratował planetę przed zagładą. „Piąta fala” Ricka Yanceya wydaje się łamać ten schemat. Wszystko wskazuje na to, że tym razem dla ludzkości nie ma nadziei.