Zawód poławiacza pereł jest niezwykle wymagający i niebezpieczny. Młodzi mężczyźni, ryzykując własnym życiem, nurkują głęboko, by wyłowić upragnione skarby. Ale to zarazem zawód bardzo dobrze płatny, nie brak więc śmiałków. W Polsce nikt pereł nie łowi. Niejako w zamian za to wydawnictwo Poławiacze Pereł wydaje książki naprawdę godne zainteresowania.

Pierwsza część niedoparkowej trylogii wyjaśniła jedną z nierozwiązywalnych zagadek ludzkości – jakie ciemne siły zagięły parol na skarpetki i pod ochroną mroków szaf i łazienek porywają po jednej sztuce z pary.

Zaznaczmy to na samym wstępie – korespondencja Paula Austera i Johna Maxwella Coetzeego jest lekturą fascynującą (nie tylko dla wielbicieli obu pisarzy), lecz daje się we znaki jej zawieszenie w próżni. Nie wiemy bowiem nic o tym, dlaczego powstała.

Salomea Przygoda odbiega od utartego wizerunku bohaterki literackiej. Ale „Nomen Omen” nie tylko ze względu na kreację głównej bohaterki wymyka się z ram typowej powieści fantastycznej. Marta Kisiel rozbraja fantastykę i zamiast epickich scen walki i bohaterów obdarzonych nadludzkimi przymiotami funduje czytelnikowi ironiczny humor i przewrotne zwroty akcji.