Jelena Czyżowa karierę pisarską rozpoczęła dopiero w połowie lat 90. Wcześniej – zgodnie z ekonomicznym wykształceniem – pracowała w biznesie, a także jako nauczycielka angielskiego. „Czas kobiet”, nagrodzony w 2009 roku Rosyjskim Bookerem, jest jak na razie jedyną jej książką przetłumaczoną na język polski.

Po przeczytaniu książki „Hitlerland” Andrew Nagorskiego odczuwam wielki niepokój, wzmocniony dodatkowo faktem, że Niemcy i Europa właśnie wspominają złowrogą rocznicę – osiemdziesięciolecie dojścia narodowych socjalistów do władzy.

Czytelnik powieści „Gdy zniknęły gołębie” Sofi Oksanen nieustannie musi godzić ze sobą dwie przeciwstawne potrzeby – chciałby równocześnie zatrzymywać się nad pięknymi zdaniami i akapitami oraz biec naprzód, aby rozwikłać zagadki niezwykle wciągającej fabuły.

Jest tylko jeden kraj na świecie, w którym można byłoby dokonać odkrycia karburatora – maszyny, która jako produkt uboczny wytwarza boga. Jest też tylko jeden kraj, w którym można taki wynalazek opisać. Ten kraj to Czechy.

Literatura fantastyczna na pierwszy rzut oka wydaje się zdominowana przez mężczyzn – silnych wojowników, doświadczonych łowców, mądrych tropicieli, potężnych władców… Kobiety są co najwyżej urodziwymi dziewicami w opałach lub księżniczkami w wieży strzeżonej przez smoka. Stereotypy o pozycji płci w fantastyce są głęboko zakorzenione i… bolesne.