My, współcześni, przestaliśmy dbać o pisarzy. Odebraliśmy im status gwiazd. Często nie wiemy nawet, jak wyglądają. Jeśli już przeczytamy ich książkę, niekoniecznie chce nam się od razu iść na spotkanie autorskie, a już z pewnością mało który autor może liczyć – jak mógł choćby Kazimierz Przerwa-Tetmajer – na darmową kawę czy napoleonkę w pobliskim lokalu. Skończył się pewien czas, a wraz z nim zniknęły z map miasta kawiarnie literackie – miejsca spotkań i widowisk zarazem. Na wielką podróż do tego minionego świata zaprosił nas w swojej nowej książce Andrzej Makowiecki, prócz nostalgii oferując także porządną porcję wiedzy o historii Warszawy i wielką dawkę sumiennego, imponującego rzetelnością literaturoznawstwa.

Weźmy gender. Ono jest złe. Związki jednopłciowe. Zagrażają rodzinie. Grodzka. Przynosi Polsce wstyd i jest wynikiem eksperymentu. A za katastrofą, to znaczy za zamachem, w Smoleńsku stoi loża masońska. Skąd to wszystko wiadomo? Ano z Radia Maryja. Katolickiego głosu w Twoim domu.

Miasto Luanda to cudownie barwny i pełen niesamowitości świat, gdzie granica między tym, co rzeczywiste a nierealne jest płynna, czy wręcz niedostrzegalna. O najnowszej powieści Ondjakiego pisze Małgorzata Makowska.

Z pewnością wielu z nas marzyło w dzieciństwie o tym, aby spotkać Białego Królika z kieszonkowym zegarkiem i podążyć za nim do króliczej nory, która prowadzi do świata Pana Gąsienicy i Szalonego Kapelusznika. Nie wszyscy wiedzą jednak, że każdy z nas ma taką Krainę Czarów, na jaką sobie zasłuży. 

Historia księdza Wekslera-Waszkinela jest opowieścią nieledwie symboliczną, ujawniającą niesłychane splątanie naszej historii i naszej tożsamości. Casus Waszkinela pokazuje, że „żydowskość” jest częścią opowieści o nas samych, i że ilekroć będziemy ją próbować wypierać albo zasypywać, ona wróci i o sobie przypomni.