Po kilku latach milczenia Laura Esquivel powraca z książką „Malinche. Malarka słów”, obiecując swoim czytelnikom magiczną podróż w przeszłość Meksyku, w czasy Azteków, Montezumy i konkwistadorów. Niestety, nie dotrzymuje słowa. Najnowszej powieści meksykańskiej pisarki brakuje finezji, prostoty i bezpretensjonalności, czyli tego, za co czytelnicy na całym świecie pokochali jej pierwszą powieść „Przepiórki w płatkach róży”.

Trudno mówić o Hawkingu w oderwaniu od trapiącej go choroby. Tym bardziej znamienne jest więc to, że w „Mojej krótkiej historii” fizyk nie poświęca tej kwestii zbyt dużo miejsca.

W zeszłym roku obchodziła osiemdziesiąte urodziny. Jej prawdziwe nazwisko brzmi Scicolone, a otrzymała je po ojcu, który robił wszystko, żeby jego dwie nieślubne córki go znienawidziły. W autobiografii „Wczoraj, dziś i jutro”, Sofia gorzko wspomina, jak zimno była przyjmowana wraz z matką w domu własnego ojca, jak złośliwie donosił na własne dzieci na policję i jak oddała mu zarobiony milion lirów, za uznanie siostry Marii i przyznanie jej nazwiska Scicolone.

Co jest bardziej przerażające – samotna śmierć czy życie w samotności? Wokół tematu opuszczenia i odosobnienia krąży fabuła powieści Jorna Liera Horsta pt. „Jaskiniowiec”. Jednak samotność to nie wszystko – jest jeszcze seryjny morderca, czający się za jej maską…

Pamiętam, gdy jako młode dziewczę po raz pierwszy zetknęłam się z powieściami sióstr Brontë. Dziś niełatwo może się do tego przyznać, ale trudna miłość charakternej Kate i tajemniczego Heathcliffa, mieszkańców mrocznych Wichrowych Wzgórz, oraz przygody dzielnej Jane, tytułowej bohaterki Dziwnych losów Jane Eyre, rozpalały wówczas moją wyobraźnię, wywoływały kołatanie serca i potok dziewczęcych łez.